وقتی وارد یک هتل می‌شویم، معمولاً طراحی، نورپردازی و چیدمان اولین چیزهایی هستند که توجه ما را جلب می‌کنند. اما کیفیت واقعی یک فضا فقط در چیزی که می‌بینیم خلاصه نمی‌شود. متریالی که زیر پای مهمان قرار دارد، بافت دیوار، حس سطح، میزان انعکاس نور و حتی صدای قدم‌ها، همگی بخشی از تجربه او از فضا هستند.
به همین دلیل، انتخاب متریال در یک پروژه هتلی فقط یک تصمیم برای زیباتر کردن فضا نیست. هر فضا، انتخاب خودش را می‌خواهد لابی، راهرو، اتاق مهمان، رستوران و سالن همایش، هر کدام شرایط متفاوتی دارند.
متریالی که برای یک اتاق کم‌تردد مناسب است، لزوماً برای راهروی پرتردد هتل انتخاب خوبی نیست. همان‌طور که یک پوشش زیبا اگر نظافت و نگهداری دشواری داشته باشد، در طول زمان می‌تواند هزینه بیشتری به پروژه تحمیل کند.
پس سؤال اصلی فقط این نیست که:
«این متریال زیباست؟»
بلکه باید پرسید:
«آیا این متریال برای این فضا و این نوع استفاده، انتخاب درستی است؟»
زیبایی باید با دوام همراه باشد
در پروژه‌های هتلی، متریال هر روز در معرض استفاده قرار می‌گیرد. تردد زیاد، نظافت مداوم و شرایط مختلف بهره‌برداری، کیفیت واقعی یک محصول را مشخص می‌کند. به همین دلیل دوام، قابلیت نگهداری و امکان تعمیر یا تعویض باید از همان ابتدای طراحی مورد توجه قرار گیرد.
گاهی محصولی در نگاه اول انتخاب جذاب‌تری است، اما گزینه‌ای که متناسب با شرایط واقعی پروژه انتخاب شده، در بلندمدت نتیجه بسیار بهتری خواهد داشت. در بوژان، نگاه ما به متریال از همین‌جا شروع می‌شود؛ از شناخت پروژه، نه صرفاً از انتخاب محصول. در قسمت دوم، درباره نقش متریال در هویت هتل، تجربه مهمان و هزینه واقعی پروژه صحبت می‌کنیم.
